myFri3nd ของ _NoNgPoR_ เรื่อง : คำถามจากพ่อ

วันอาทิตย์ ที่ 22 มิถุนายน 2551

คำถามจากพ่อ

เขียนโดย : _NoNgPoR_ , 19:46:15 น. ผู้อ่าน 14

ชอบ (0)

ไม่ชอบ (0)

ชายแก่วัยเลย 60 คนหนึ่งคุยกับลูกชายที่เพิ่งกลับมาเยี่ยม หลังจากลูกชายแต่งงานและย้ายครอบครัวออกไปไม่กี่ปี ชายแก่..."แจ๊ค (ชื่อลูกชาย) นั่นอะไรลูก เห็นลางๆ " แจ๊ค..."อ๋อ วัวแหนะพ่อ" >>ผ่านไป 2-3 นาที ชายแก่..".แจ๊ค นั่นอะไรลูก" แจ๊ค..."วัว ตัวเดิมนั่นแหละพ่อ ยังไม่ไปไหนเลย " >>ผ่านไปอีก 2-3 นาที ชายแก่..."แจ๊ค นั่นอะไรอีกละลูก " แจ๊ค...(เริ่มมีอารมณ์หงุดหงิด) "วัวพ่อวัว วัวตัวเดิมที่เพิ่งถามนั่น แหละ " >>+เวลาผ่านไปอีก 2-3 นาที ชายแก่..."แจ๊ค นั่นอะไรลูก " แจ๊ค..."เอ๊ะ! พ่อนี่ยังไงนะ ถามซ้ำๆซาก ผมจะบอกครั้งสุดท้าย แล้วนะ.......ว่าวัว " >>ผ่านไปอีก 2-3 นาที ชายแก่..."แจ๊ค นั่นอะไรลูก " แจ๊ค..."โอ๊ย ! พ่อเลอะเลือนแล้ว คุยไม่รู้เรื่อง ผมไม่คุยกับพ่อแล้ว " ..แล้วแจ๊คก็ผละจากพ่อไปอย่างอารมณ์เสียเป็นที่สุด เวลาผ่านไป จวบจนตอนเย็น ไ ด้เวลาอาหารค่ำ เมื่อไม่เห็นผู้เป็นพ่อลงมา แจ๊คจึงเดินไปตามที่ห้อง ณ ที่นั้น เขาได้พบชายแก่คนนั้น นั่งเหม่อลอย ข้างๆมีไดอะรี่เก่าๆ เล่มหนึ่ง ที่เพิ่งเขียนบันทึกในวันนี้เสร็จ แจ๊คถือวิสาสะเข้าไป อ่าน ความว่า... "..ครั้งหนึ่งเมื่อ 30 ปีมาแล้ว เรามีลูกชายคนหนึ่งที่เรารักมาก เราตั้งชื่อเค้าเองว่า...แจ๊ค ในวันที่อากาศแจ่มใสวันหนึ่ง ตอนนั้น แจ๊คกำลังพูดได้เก่งทีเดียว เราพาเค้าไปนั่งที่สวนหลังบ้าน พอดีมีวัวผ่านมา... แจ๊คถามเราว่า พ่อ นั่นอะไร...วัวไงลูก เราตอบ เวลาผ่านไปอีกไม่ถึง 1 นาที แจ๊คก็ถามคำถามเดิมเราอีก เราก็ตอบ เช่นเดิมอีก เป็นอย่างนี้อยู่ถึง 25 ครั้ง... เราไม่รู้สึกเบื่อหน่ายเลยที่จะ ตอบคำถามเดิมๆเหล่านั้น เรา กลับรู้สึกดีใจอย่างที่สุดที่ลูกสนใจเราอย่างไม่เบื่อหน่าย.... ++แต่ในวันนี้ ณ ที่แห่งเดิม คน 2 คน ที่เคยถามคำถามเดียวกัน หากแต่ว่าเราเป็นฝ่ายถาม แจ๊คเป็นคนตอบ... ++เพียง 5 ครั้งเท่านั้น ลูกก็ตวาดเรา หาว่าเราเลอะเลือน รังเกียจแม้แต่จะคุยกับเราต่อไป.... "

ชายแก่วัยเลย 60 คนหนึ่งคุยกับลูกชายที่เพิ่งกลับมาเยี่ยม

หลังจากลูกชายแต่งงานและย้ายครอบครัวออกไปไม่กี่ปี

ชายแก่..."แจ๊ค (ชื่อลูกชาย) นั่นอะไรลูก เห็นลางๆ "

แจ๊ค..."อ๋อ วัวแหนะพ่อ"

>>ผ่านไป 2-3 นาที

ชายแก่..".แจ๊ค นั่นอะไรลูก"

แจ๊ค..."วัว ตัวเดิมนั่นแหละพ่อ ยังไม่ไปไหนเลย "

>>ผ่านไปอีก 2-3 นาที

ชายแก่..."แจ๊ค นั่นอะไรอีกละลูก "

แจ๊ค...(เริ่มมีอารมณ์หงุดหงิด) "วัวพ่อวัว วัวตัวเดิมที่เพิ่งถามนั่น

แหละ "

>>+เวลาผ่านไปอีก 2-3 นาที

ชายแก่..."แจ๊ค นั่นอะไรลูก "

แจ๊ค..."เอ๊ะ! พ่อนี่ยังไงนะ ถามซ้ำๆซาก ผมจะบอกครั้งสุดท้าย

แล้วนะ.......ว่าวัว "

>>ผ่านไปอีก 2-3 นาที

ชายแก่..."แจ๊ค นั่นอะไรลูก "

แจ๊ค..."โอ๊ย ! พ่อเลอะเลือนแล้ว คุยไม่รู้เรื่อง ผมไม่คุยกับพ่อแล้ว "

..แล้วแจ๊คก็ผละจากพ่อไปอย่างอารมณ์เสียเป็นที่สุด

เวลาผ่านไป จวบจนตอนเย็น ไ ด้เวลาอาหารค่ำ

เมื่อไม่เห็นผู้เป็นพ่อลงมา

แจ๊คจึงเดินไปตามที่ห้อง ณ ที่นั้น เขาได้พบชายแก่คนนั้น

นั่งเหม่อลอย ข้างๆมีไดอะรี่เก่าๆ เล่มหนึ่ง

ที่เพิ่งเขียนบันทึกในวันนี้เสร็จ

แจ๊คถือวิสาสะเข้าไป อ่าน ความว่า...

"..ครั้งหนึ่งเมื่อ 30 ปีมาแล้ว เรามีลูกชายคนหนึ่งที่เรารักมาก

เราตั้งชื่อเค้าเองว่า...แจ๊ค

ในวันที่อากาศแจ่มใสวันหนึ่ง ตอนนั้น แจ๊คกำลังพูดได้เก่งทีเดียว

เราพาเค้าไปนั่งที่สวนหลังบ้าน พอดีมีวัวผ่านมา...

แจ๊คถามเราว่า พ่อ นั่นอะไร...วัวไงลูก เราตอบ

เวลาผ่านไปอีกไม่ถึง 1 นาที แจ๊คก็ถามคำถามเดิมเราอีก เราก็ตอบ

เช่นเดิมอีก เป็นอย่างนี้อยู่ถึง 25 ครั้ง...

เราไม่รู้สึกเบื่อหน่ายเลยที่จะ ตอบคำถามเดิมๆเหล่านั้น

เรา กลับรู้สึกดีใจอย่างที่สุดที่ลูกสนใจเราอย่างไม่เบื่อหน่าย....

++แต่ในวันนี้ ณ ที่แห่งเดิม คน 2 คน ที่เคยถามคำถามเดียวกัน

หากแต่ว่าเราเป็นฝ่ายถาม แจ๊คเป็นคนตอบ...

++เพียง 5 ครั้งเท่านั้น ลูกก็ตวาดเรา หาว่าเราเลอะเลือน

รังเกียจแม้แต่จะคุยกับเราต่อไป.... "